Als juli en augustus zand zijn, dan is september en oktober blad. Dus zijn november en december dennentakken en mos. Daarom zijn januari en februari sneeuw en ijs en is maart/ april bloesem. Bijgevolg is mei/juni gras omdat juli en augustus zand zijn. In de tuin zijn de slakken spoorloos en in huis dwarrelen de fruitvliegjes alom. Dondervliegjes noemden we ze vroeger maar dat woord hoor ik niet meer zo. Misschien klopte het ook niet. Het is echt eind augustus nu, wel warm maar met al volop herfst verscholen in de lucht. Als je goed kijkt naar de bladeren zie je het verval al aangekondigd, de eerste verkleuringen zijn al begonnen. Ik hou niet van dit jaargetijde, het doet me te veel aan de aangekondigde dood denken, aan de prelude van het sterven. De rijpheid van de herfst, of het nou die letterlijke van de natuur is of die abstracte van het mensenleven. Van die laatste hou ik wel. Die gaat gepaard met volheid, met rijpheid, wellicht met wijsheid. Maar deze late zomertijd is alleen maar een uitdrukking van over de top zijn, van decadentie en vergankelijkheid. Laat het dus maar dra gaan herfsten en dat de gouden dagen van september en oktober mogen komen.