Het is de tijd van Kerstmis die ons ieder jaar opnieuw doet terugkijken en mijmeren over gebeurtenissen en handelingen van de voorbije twaalf maanden. Goed of slecht, in elk geval onomkeerbaar. Het lijkt of kerst als een scharnier werkt in de tijd, meer nog dan oudejaar of de eerste dag van het nieuwe jaar.
Kerst is ook symbool voor het einde van de reis, in elk geval voor deze etappe ervan. Een rustperiode in de nacht, met de eenvoudige symboliek van een stal en de geboorte van een kindje. Dat is tegelijkertijd het mysterie van kerst, dat er een moment is waarop het allerkleinste en het allergrootste met elkaar in verbinding komen, geopenbaard worden of kenbaar worden. Een nieuw leven en de vrede op aarde.
Een eenvoudig en breekbaar moment omdat het zo puur en kwetsbaar is. De inhoud ervan is grootser dan met woorden uitgedrukt kan worden. De boom en de kaarsen, het licht, de cadeautjes die men elkaar geeft, het samen eten. Hoe eenvoudig, hoe waarachtiger.
Ik wens u een mooie en zinvolle kerstperiode toe en schrijf u over een paar daagjes weer verder.